РУҲИЙ КАМОЛОТ

География дарсини эслаб, бутун бир пляжни қутқариб қолган қизча 2004 йилнинг декабрь ойида ўн ёшли Тилли Смит оиласи билан Таиланднинг Май-Кхао пляжида дам олаётган эди. Оддий кунлардан бири эди: денгиз, туристлар, таътил, одамлар соҳил бўйлаб сайр қилиб юришибди, ҳеч ким ёмонликни хаёлига ҳам келтирмасди. Аммо тўсатдан қизча океан ўзини ғалати тутаётганини пайқаб қолди: сув орқага чекина бошлаган, денгиз кўпирарди. Бу манзара худди атиги икки ҳафта олдин география дарсида кўрсатилган нарсанинг ўзгинаси эди. Ўшанда ўқитувчиси уларга цунами белгиларини тушунтирган эди. Тилли ота-онасини соҳилдан зудлик билан кетиш кераклигига ишонтира бошлади. Аввалига катталарнинг бола сўзига ишониши қийин

Бу постни қўйишга иккиландим. Кейин эса кимгадир фойдали бўлиши мумкин деб ўйладим. НЕВАРАЛАРИМГА ЭНАГАЛИК ҚИЛИШДАН ВОЗ КЕЧДИМ: МЕН ГУНОҲКОР ЭМАСМАН Ҳозир нима деб ўйлаётганингизни жуда яхши биламан. «Нақадар бағритош буви! Инсон ўз жигарбандларига қарашдан қандай бош тортиши мумкин? Қанақа замонда яшаяпмиз ўзи?» дейишингиз тайин. Мен сизга қандай дунёда яшаётганимни айтиб берай. Ўшанда фикрингиз ўзгаришига ишончим комил. Менинг исмим Ампаро. Ёшим олтмиш тўққизда. Мурсияда яшайман, тўрт йил аввал нафақага чиққанман. Икки нафар неварам бор — олти ёшли Карлитос ва тўрт ёшли жажжи Лусия. Мен уларни жонимдан ортиқ яхши кўраман. Буни аввалдан айтиб қўйишим муҳим, чунки айтмоқчи бўлганларимнинг

«Инсон ташқи дунёдан эмас, ички дунёсидаги тартибсизликдан чарчайди…» Нега баъзан ҳамма нарса жойида бўлса-да, инсоннинг ичида изтироб қичқиради? Нега кимдир оддий бир оғиз гапдан синса, яна кимдир тоғдек мусибатни ҳам сукут билан кўтара олади? Чарчоқнинг асл манбаи қаерда ташқи ҳаётдами ё инсоннинг ўз қалбидами? Аслида инсонни кўпроқ иш эмас, ўй чарчатади. Ташвиш эмас, ташвиш ҳақидаги тўхтовсиз фикрлар чарчатади. Кўпинча одам кечқурун ёстиққа бош қўяр экан, унинг танаси эмас, мияси ухлашни билмай қолади. Нега? Чунки ташқи ҳаётдан кўра ички дунёсида тартибсизлик кўпайиб кетган бўлади. Инсоннинг ичида ҳам бир олам бор. У ерда орзулар яшайди, қўрқувлар яшайди, унутилмаган аламлар

74ecdbd3d2418801f5aaa1c6986ff4fd.mp4

Бир шахарда ичувчи, угри, каззоб бир инсон яшаган экан.. Умри факат гунох ишларни килишда утибди. Ёши бир жойга бориб, 60 ни коралаганда у инсон инсофга келиб, узига узи дебди: "Умрим беибодат ва гунох ишлар билан утди. Кабрга кирсам, Аллохга нима деб жавоб бераман.? Инсофли одамлар каби ибодат килиб, Аллохга тавба килсам гунохимни кечармикан.?"- шу уйларни уйлаб иймонга келиб, намоз укиб, тавба килмокчи булибди... Ушбу шахарда донги чиккан уч уламо яшар экан. Узини гунохкор санаган банда биринчи уламо уйига борибди.. Кузида ёши билан айбдорлигини хис килиб, Аллохга тавба килиб, охират илмини урганмокчилигини айтибди... Аллохдан яширмаган уламога хам килган гунохларини кузида ёши билан айт

Эрига хиёнат қилган аёл қисмати. Телеграмга келган мактуб . Исмим Матлуба. Умр йўлдошим Анвар ака билан турмуш қурганимизга ўн беш йил бўлди. Тўрт нафар фарзандим бор — уч қизим, бир ўғлим. Қайнонам билан бирга яшардик. Уч қайниукам ва икки қайнисинглим бор. Иккинчи қайниукам уйланганидан сўнг бизни янги уйга алоҳида чиқаришди. Ҳали қурилиши битмаган, хоналари совуқ уйда фарзандларим кўп касал бўларди. Уй ҳам бир кичик дўлдана хона эди. Эрим Россияда юравериб, бизга кам вақт ажратарди. — Дадаси, уйнинг шароитини тўғрилаб беринг, — десам: — Пулим йўқ, ишимизда алдашди. Ҳали пул олганимиз йўқ, — дерди. Ёки: — Ишда ниманидир синдириб қўйдик, — деб баҳона қиларди. Юборган пули аранг озиқ-овқат

МЕНГА ФАРИШТАЛАР ЁҚАДИ. 31-саҳифа Виктор агарот ичига кирди ва у ердан битта каттароқ тошни танлаб олиб ерда қаттиқ зарба сабаб нафаси қисилиб еғлаб ётган Зоя ёнига келди. — Сен иблис учун азобли кунлар ҳам келади! — Бу дунёда емас жоним! Виктор тошни маҳкам ушлаб Зоя бошига урди. Бир зарба сўнг кейингиси ва жами 7 маротаба уриб тўхтади. Тупроқ қонга беланганди. — Сен менга фойда келтириш ўрнига зарар келтирмоқчи бўлдинг. Бунга рухсат беролмасдим. Виктор ўзига ўзи минғирлаб ўрнидан турди. Викторнинг қилган ишини кўрган Фарзона дахшатдан қотиб қолганди. Қорнини ушлаб уй деворига суяниб қолган Зояни жонсиз танасидан кўз узолмасди. — Мен буни жасадини далага олиб бориб ташлаб келаман к

МЕНГА ФАРИШТАЛАР ЁҚАДИ. 21-саҳифа Орадан беш ой ўтди. Уруш тугаганига ҳам кўп бўлмаган, аммо уруш таъсири барибир сезиларди. Қўқон атрофидаги кичик қишлоқда одамлар секин-аста оддий турмушга қайтишга уринаётганди. Кимнингдир ўғли фронтдан қайтмади, кимдир эса ногирон бўлиб келди. Кеч куз эди. Ҳаво совуқлашиб, ерга намлик тушган. Ҳовлиларда тутун иси келиб турар, аёллар тандирда нон ёпишар, эркаклар эса кечқурун ўтин ёриб, қишга тайёргарлик кўрарди. Аммо қишлоқнинг бир чеккасида жойлашган катта ҳовлида бугун тинчлик йўқ эди. Тахмин қилганингиздек бу уй райком секретари Викторнинг уйи эди. Виктор ҳовлидаги катта ёғоч курсидa ўтириб олган, юзида асабийлик билиниб турарди. Унинг қошлари ти

БИЛАСИЗМИ? Эътибор берганмисиз қайноқ овқат ёки чой ичиб оғиз бўшлиқ ва томоқ, қизил ўнгачни куйдириб қўямиз. Шошиб ёки билмасдан қайноқ ичиб юбориб катта муаммолар келиб чиқади. Яқинда менда шундай бўлди. Қайноқ чой қуйганим эссимда йўқ совуқ чой деб даст кўтариб юбориб айнан қайноқ чой томоғимда туриб қолди. Олдимда мехмонлар бориди ё ютишимни билмайман, ютсам қизилўнгач куяди. Мехмонлар олдида қайтариб ташлашга уялиб бир паст қайноқ чойни томоқда ушлаб туриб кейин ютиб юбордим. Ичим куймадию аммо томоқ аниқ куйди. Ўша кундан бошлаб томоқ қичиб қуруқ йўтал бошланди.Хатто нон еёлмай қолдим. Аталадан бошқаси ўтмади. Дафтаримни очиб титкилаб дардимга даво бўладиган қуруқ анжир топдим. Эрт

МЕНГА ФАРИШТАЛАР ЁҚАДИ. 16-саҳифа Қишлоқнинг тор ва чанг кўчалари оралаб кетаётган Фарзона булоқ бошига бориб, челакни сувга тўлдирди. Шунда кўзи далада юрган кампирга тушди. — АССАЛОМУ АЛАЙКУМ, — деди Фарзона. — ... ВААЛАЙКУМ АССАЛОМ. Аёл Фарзонанинг келганини кўриб, саломига алик берди. Булоқ ёнида ўт юлаётган аёл ёнига келиб ўтирган Фарзона юзида табассуми бор аёлга термулиб қолди. — Аҳволингиз яхшими? Холажон, кўзларингизда маъюслик бор. — Ҳа, шундайдир балки, қизим. Аёл ўтларни юлиб, ёнидаги этакка солди. — Бу ўтларни молимга бераман. Биттаю битта сигирим бор. Яқинда туққан. Рўзғорлик учун яраб турибди. Бу уруш мени кўп нарсамдан айирди, қизим! Мен ягона ўғлимдан айрилдим. Ўзи эрим